Badania genetyczne u par z niepowodzeniami rozrodu
Badanie kariotypu metodami cytogenetyki klasycznej
to podstawowe badanie genetyczne u par z brakiem ciąży oraz u par z poronieniami samoistnymi. Zaleca się jego wykonanie u obojga partnerów:
• przy braku ciąży
• przed IVF
• po jednym porodzie martwym
• po dwukrotnym poronieniu samoistnym
• po pierwszym poronieniu:
- jeśli wystąpiło ono po dłuższym okresie braku ciąży
- gdy w bliskiej rodzinie były niepowodzenia rozrodu, martwe porody, zgony dzieci zaraz po urodzeniu, osoby z poważnymi wadami wrodzonymi lub osoby z niepełnosprawnością intelektualną.
Badanie kariotypu przeprowadza się na podstawie limfocytów krwi obwodowej i ma ono na celu wykrycie lub wykluczenie nosicielstwa aberracji chromosomowej u któregoś z partnerów. Wykrycie nosicielstwa oznacza nie tylko znalezienie prawdopodobnej przyczyny poronień samoistnych, ale także wskazuje na ryzyko następnych poronień wskutek niezrównoważonego kariotypu u płodu, ponadto zazwyczaj oznacza również podwyższone ryzyko urodzenia dziecka z zespołem wad i opóźnieniem rozwoju.
Badania molekularne u par z niepowodzeniami rozrodu
są ważnym uzupełnieniem badania kariotypu. W przypadku poronień są to badania u kobiety w kierunku wrodzonej trombofi lii, a w przypadku niepłodności męskiej związanej z oligozoospermią lub azoospermią, badania genu CFTR oraz locus AZF u mężczyzny. W ofercie jest także badanie genu SRY. U kobiet z POF oprócz badania kariotypu, rekomenduje się badanie genu FMR1.
Mikromacierze kliniczne
- badania tą innowacyjną techniką mają rozstrzygające znaczenie w przypadku analizy genetycznej materiału z poronienia, natomiast u większości par z niepowodzeniami rozrodu mają ograniczone zastosowanie. Wynika to z tego, że mikromacierze kliniczne wykrywają niezrównoważone zmiany materiału genetycznego, a u par z niepowodzeniami rozrodu zmiany materiału genetycznego najczęściej mają charakter rearanżacji zrównoważonych. Natomiast w przypadkach, gdy u któregoś z partnerów występują wady rozwojowe lub dysmorfii a czy obniżenie (nawet niewielkie) intelektu, badanie genetyczne metodą mikromacierzy może jako jedyne wykryć u niego submikroskopowe zmiany materiału genetycznego mające związek przyczynowy z obserwowaną patologią, z niepowodzeniami rozrodu włącznie. Niekiedy badanie materiału z poronienia metodą mikromacierzy może wskazać, że któreś z partnerów może być nosicielem zrównoważonej submikroskopowej rearanżacji chromosomowej, wówczas u obojga partnerów wykonuje się badania genetyczne celowane.
|
Lp. |
Identyfikator |
Badanie |
Cena /PLN/ |
NFZ (T/N) |
|
1. |
202 |
Kariotyp z krwi obwodowej |
480 |
T |
|
2. |
203 |
Niepłodność męska – badanie genu CFTR (badanie 7 mutacji) |
450 |
T |
|
3. |
14 |
Niepłodność męska (azoospermia, oligozoospermia) – badanie locus AZF |
430 |
N |
|
4. |
50 |
Trombofilia – badanie genów FV oraz protrombiny |
430 |
T |
|
5. |
194 |
Trombofilia – badanie mutacji w genie MTHFR |
350 |
T |
|
6. |
6 |
Gen FMR1 |
230 |
T |
|
7. |
182 |
Gen SRY (badanie całego genu) |
850 |
T |
|
8. |
183 |
Gen SRY (badanie na obecność genu) |
240 |
T |
W przypadku, gdy są wskazania do badania kariotypu z krwi obwodowej, badanie to może być refundowane przez NFZ. Dotyczy to także części badań molekularnych. Wymogiem refundacji jest skierowanie do poradni genetycznej wystawione osobno dla każdego z partnerów przez lekarza, który ma podpisany kontrakt z NFZ.

